سارا حدادی* - به هر سو نگاه کنیم شاهد یک چرخش اساسی در عرصه تبلیغات در فرهنگ و هنر در ایران و جهان هستیم. بی شک تئاتر امروزه ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و اگر بخواهد به بقای خود به درستی ادامه دهد باید از امکانات مختلف اعم از رسانه ها، اصحاب رسانه و افراد مختصص در حوزه ارتباطات بهره مند شود.

هومر شاعر یونانی از سال 850 ( ق م ) با سرودن ایلیاد و ادیسه هنر را با علم ارتباطات تلفیق کرده و از اشعارش به عنوان یک وسیله انتقال و ارتباط استفاده می کرد هر چند امروزه شعر به هنر مطلق بدل شده اما همچنان قابلیت رسانه ای خود را از دست نداده است .

این روزها با راه اندازی تماشاخانه ها و خصوصی سازی روز افزون، گروه های تئاتری حرفه ای و نوپا برای ادامه بقا به سمت این سالن ها گرایش یافته و به ناچار بنیان فقیر جذب مخاطب رنگ متفاوتی به خود گرفته است . در این میان، آنهایی که در این  ماراتون جذب مخاطب پیروز و سربلند خواهد شد که از اصول حرفه ای رسانه ها و نیروی متخصص در حوزه ارتباطات بهره گیرد و در کنار کیفیت کار به نقش رسانه ها به درستی پی برد، به عبارتی به گفته مارشال مک لوهان ایمان بیاورد : " ارتباطات و تبلیغات برترین شیوه هنری قرن بیستم است . "

طبق نظر مدیر هنری دی دی بی آمریکا کاربرد واقعی تبلیغات به وجود آمدن ارزش " گفت و گو " است به عبارتی با تبلیغات و روابط عمومی مدرن می توان به شیوه سنتی تبلیغات سینه به سینه نیز وفای دین کرد و هر چه خلاقانه تر؛ اصولی تر و آکادمیک تر یک محصول هنری اعم از تئاتر، فیلم، کنسرت و ... را معرفی کرد امکان گفتمان در زمینه این محصول در فضا های مختلف بالا می رود .

هدف نهایی از تبلیغات در فضای مجازی، استفاده از پتانسیل خبری مطبوعات و خبرگزاری ها، دعوت از پیشکسوتان و حلقه مفقوده این علم در ایران یعنی خلاقیت و نوآوری در معرفی هر چه تمام تر و کامل تر تلاش جمعی یک گروه هنری است .اما آیا کارگردانان فهم می کنند که ارتباطات نقش موثری در معرفی تلاششان دارد ؟

در پاسخ به این سوال یک " نه " بزرگ وجود دارد. هر چه نیروی کارامد تر و اکادمیک تر و باتجربه تر در حوزه ارتباطات تربیت شود اگر کارگردانان تئاتر این مهم را درک نکنند همواره نگاهی غلط و کاملا غیر منصفانه به این قشر زحمتکش خواهند داشت. وقتی کارگردان جوانی که بیشترین سابقه فعالیت هنری اش سرودن شعر در کلاف گمشده کتاب یا قلم زدن در رسانه ای گمنام بوده به خود اجازه می دهد علم ارتباطات و اهالی زحمت کش روابط عمومی تئاتر را آفت بخواند باید به او با اقتدار گفت آفت آن کسی است که دست بر کتاب نبرده، علم ارتباطات را نمی شناسد و به راحتی دلیل عدم فروش نمایش کم کیفیتش را پول خرج نکرده اش در حوزه ی تبلیغات و روابط عمومی بر می شمارد .

*روزنامه نگار و منتقد هنری

انتهای پیام/