محبوبه اشرفی پیمان

موسیقی زیرزمینی و خیابانی با تمام حاشیه‌هایی که دارد، امروز به صورت قاچاقی و بدون مجوز در كنار پاساژها یا در ورودی و خروجی ایسگاههای مترو، پیاده‌روها و... نواخته می ‌شود. سازهایی که به دلایل مختلف توانایی رقابت با اما و اگرهای مادی و معنوی نداشته و امروز بدین گونه قصد عرضه دارند. نوازندگانی که از سر علاقه هنر خود را با تمام مشکلات و مصائبش دنبال می ‌کنند و به نظر می ‌رسد این آخرین گزینه برای حیات هنری آنها باشد.

موسیقی خیابانی از دیر زمانی است که در پایتخت مرسوم بوده است. نوازندگان خیابانی هنرمندان آماتوری یا نیمه حرفه‌ای هستند که از سر ناچاری گوشه ‌ای از شهر را برای عرضه هنر خود انتخاب کرده اند. در میان  ازدحام و سرو صدا و ترافیک تهران، نوای ‌های موسیقی رنگ و بوی دیگری به شهری پر از تناقض داده است.
امروز به سراغ یکی از نوازندگان خیابانی رفتیم. صدای سازش همیشه شاد است؛ به قول معروف غیر مجاز اما شادی آور!
شاهین قدرتی یکی از هنرمندانی که صدای گیتارش کوک است و بیشتر مواقع شاد می نوازد. به قول خودش "هر روز را با یک ملودی خوب شروع  می ‌کنم و با یک ملودی خوب دیگر به پایان می‌رسانم". وي معتقد است: موسیقی با روح مردم در ارتباط است. در همه حالت در حق این هنر ظلم شده است. موسیقی هنری است که در همه صورت می‌ تواند با احساس و روح انسان‌ها در ارتباط مستقیم باشد. امروز ما حتی در آسانسور، رستوران، فروشگاه‌ها و مراکز خرید هم نوای موسیقی را می ‌شنویم؛ موسیقی در ارتباط مستقیم با روح انسانهاست.
قدرتی با بیان اینکه موسیقی را از کودکی شروع کرده، اما از سال ۷۸ به صورت جدی به عنوان یک منبع درآمد به صورت شغلی پر حاشیه ادامه داده است گفت: یکی از آرزوهایم این است کنسرت روی صحنه اجرا کنم اما متاسفانه در موسیقی هم رابطه جای ضابطه را گرفته است.
این هنرمند خیابانی معتقد است که ما در کشوری زندگی می ‌کنیم که صدای اذانش هم از گلدسته مساجد به صورت نوای آرامش بخشی که خود نوعی موسیقی است، نواخته می ‌شود. وی موسیقی خیابانی را موسیقی تقلیدی می ‌داند و عنوان می‌ کند: اثر هنرمندان و نوازندگان خیابانی بیشتر کپی است، کمتر موزیسن خیابانی خودش آهنگ تولید می ‌کند و یا توانایی تولید را دارد و با این اوصاف همگی هنرمند هستند و اکثریت از سر بیکاری و علاقه و حتما امرار معاش به این سمت کشیده شده‌ایم.
این خواننده در پاسخ به اين سوال كه نواختن موسیقی بدون مجوز در خیابان برایتان حاشیه ندارد، عنوان کرد:هر کاری سختی خود را دارد. اما موسیقی خیابانی به دلیل محدودیت‌هایی که دارد هم از سمت مردم ومسئولان مورد اجحاف قرار می‌ گیرد. در این چند سالی که در خیابان می ‌نوازم گاهی از سمت مردم هم مورد کم لطفی قرار گرفتم؛  گاهی از سمت مسئولان تا جایی که یکبار گیتارم را از من گرفتند و یا به دلیل اینکه بدون مجوز این کار را انجام می دهم با من برخورد شد. در صورتی که من برای مجوز از طریق وزارت ارشاد اقدام کردم؛ اما متاسفانه بی نتیجه بود.
این هنرمند در مورد موسیقی پاپ ایرانی عنوان کرد: در وضعیت پاپ حال موسیقی کشور مناسب نیست. حتی به جرات می توانم بگویم موسیقی در کشور من دیده نمی ‌شود. امیدوارم روزی وزارت ارشاد و نهادهای مربوطه این هنرمندان خیابانی که بدون هیچ چشمداشتی می‌ نوازند را ببیند و موضوع بیمه این هنرمندان هم مورد توجه مسئولان قرار گیرد.
قدرتی در مورد کنسرت خیابانی همایون شجریان ابراز خرسندی کرد و گفت: امیدوارم کنسرت خیابانی این افراد شهره کمکی به دیده شدن من و امثال من باشد که در کنار در ایستگاههای مترو، پارک ها، میادین و... که بدون هیچ توقعی هنرمان را مجانی به مردم هدیه می کنم.
وي در مورد ميزان درآمدش گفت: خدا روشکر کم نیست، اما مقداری از درآمدم را به آسایشگاه کهریزک می‌ دهم. گاهي برای آنها می ‌نوازم؛ زیرا این مساله برایم آرامش بخش است که با آهنگ به قلب مردم سرزمین نفوذ کنم.
وي در پايان تاكيد كرد: متاسفانه در کشور ما به دلیل شرایط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هنر نادیده گرفته شده و امروز موسیقی هنری كه ميان هنر سينما، تئاتر و دیگر هنرها با چرایی بسیاری روبرو است، تلقی می شود. به تبع نادیده گرفته شدن هنر موسیقی در کشور، اهالی این هنر راه‌های متفاوتي برای عرضه صدای ساز خود انتخاب کرده اند؛ عده‌ای به صورت زیرزمینی نواخته، تعدادی روی زمین در کنار در ایسنگاههای مترو، کافی‌ شاپ ها و پاساژها رفته و تعدادی مثل نخبه های ریاضی، فیزیک، پزشکی و...  چمدان ‌های خود را شبانه بسته و راهی دیار غربت شده اند. امید که این سرمایه انسانی در کنار باقی سرمایه‌های کشور مورد بی مهری قرار نگیرد.

انتهای پیام/ منبع روزنامه زمان چهارشنبه 30 آبانماه 1397