سرویس عکس: در جنگ زندگی کردن یعنی زندگی را خواب دیدن و با رویاها زندگی کردن، در حقیقتی تلخ دست و پا زدن، تحمل غم از دست دادن و باور این که از هر خون سبزه ای میروید و از هر دردی لبخند.

زندگی در جنگ یعنی کابوس و درد، یعنی نا امیدی، یعنی صدای انفجار و تانک و توپی که به جای صدای کودکان و آوازهای شادشان در هر کوی وبرزن می پیچد. جنگ یعنی شیون بی امان زنان در سوگ تمامی آنها که رفته اند و غریو دلخراش مادران رنج کشیده ای که داغ همسر و فرزند را در دل و زخم جنگ را بر تن دارند.

مجید سعیدی عکاس ایرانی متولد سال 1352 در تهران است. او در 16 سالگی عکاسی را نزد احمد ناطقی موسس خانه عکاسان ایران فرا گرفت. اولین فعالیت جدی عکاسی خبری او در سال 1990 و در جریان جنگ خلیج فارس، میان مرز ایران و عراق آغاز گردید. تمرکز اصلی او بر روی موضوعات اجتماعی و انسانی با تکیه بر مسئله حقوق بشر و عدالت اجتماعی خصوصاً در منطقه خاورمیانه است. او در مدت 5سال زندگی در افغانستان موفق به ثبت این مجموعه شد. وی با ارائه مجموعه عکس"زندگی در جنگ" موفق به کسب جایزه ی"لوکاس دوله گا"   گردید.

مجیدسعیدی در این مجموعه عکس با رعایت اصول عکاسی با شیوه روایت خبری از جنگ، نگاه انسانی خودش را به نمایش گذاشته است. او توانسته زندگی روزانه مردم در جنگ را درک کند و با نشان دادن واقعیت ها یاد آور شود که اگر چه جنگ در میان است اما زندگی ادامه دارد و نگاه جهانیان را که همیشه به سمت جنگ افغانستان و اخبار آن است، این بار به سمت زندگی عادی مردم سوق داده و دنیای دیگری از افغانستان را به ما نشان می دهد.

عکس های این مجموعه، سیاه و سفید و با کنتراست بالاست که در اکثر آنها رنگ تیره در آن غالب است. زاویه دوربین در اکثر عکس ها با سوژه هم سطح بوده و نگاه از بالا به پایین و یا بر عکس نیست، که در این حالت می توان گفت که مورد احترام عکاس نسبت به سوژه ها مد نظر بوده است.

عکسها پیام دراماتیک دارند و از این رو درک او نسبت به درام بصری قابل مشاهده است. در این مجموعه خونریزی و درگیری و حتی تصاویر جانباختگان به چشم نمی آید بلکه سرزمینی سوخته و ویرانی را می بینیم که جنگ زده است و در میان این ویرانی، کودکانی که مشغول بازی و شیطنت هستند.

به طورکلی می توان گفت عکس های این مجموعه، نقش جنگ را بر زندگی عادی انسان ها به ویژه کودکان نشان می دهد که چگونه اثرات تخریب کننده آن شیوه زندگی مردم افغان را مختل کرده است. اما بازهم بارقه کوچکی از امید در این میان جریان دارد.

انتهای پیام/ مرجان زندیه، دانشجوی عکاسی خبری

عکسها توسط نویسنده ارسال شده است.