سرویس فرهنگی: کتاب کنکاشی در بودجه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که توسط دکتر حبیب الله معظمی گودرزی و به سفارش دفتر مطالعات و برنامه ریزی راهبردی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شده است، نگاه جامع و راهبردی به ساختار بودجه ایه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دارد. مهمترین محورهای این کتاب شامل موارد زیر است:

1کنکاشی در بودجه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی - ارتباط امروز- مطالعه و بررسی بودجه های سالهای گوناگون نشان می دهد که بودجه فرهنگ از نابرابری های چند لایه رنج می برد، نابرابری در مقایسه با دیگر بخش های موضوعی(مسائل اجتماعی ، اقتصادی و ...) و نابرابری میان دریافت کنندگان بودجه هایی به نام فرهنگی.
 با درک وضعیت و شرایط کشور؛ بررسی های بودجه سنواتی نشان می دهد که اساساً حوزه فرهنگ فارغ از اینکه دریافت کننده بودجه های فرهنگی کدام نهاد هستند، در توزیع اعتبارات مورد بی توجهی و غفلت است. به نظر می رسد که آن اندازه که حوزه اقتصاد و رفاه و مسائل اجتماعی اقتصادی و سلامت تن اهمیت دارد ، سلامت فکر و اندیشه و تقویت فرهنگ و باورها از اهمیت برخوردار نیست.
2- با توجه به رابطۀ منطقی« حقوق – مسوولیت»؛ مطالعه حاضر نشان داد که در حوزه فرهنگ عمیقاً چنین رابطه ای حکمفرما نیست. نهادهایی که بیشترین اعتبارات را دریافت می کنند، کمترین مسوولیت ها و مسوولیت پذیری ها و پاسخگویی ها را دارند و برعکس بیشترین بار مسئولیت و پاسخگویی متوجه  وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، که کمترین حقوق های مالی به آنها اعطا می شود؛ می گردد. بودجه حوزه عمومی فرهنگ کشور گاهی به نسبت فاجعه آمیز و قابل تامل یک هفتم  نصیب وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می شود اما در عوض به هنگام مطالبه و پاسخگویی تقریباً همه نگاه ها متوجه آن است.
در مقدمه این تحقیق از یک رابطۀ دوگانه «تمرکز-تکثر» سخن به میان آمد که با رابطۀ «حقوق - مسوولیت»، متناظر است. مراد از این رابطه دوگانه و تناظرش با این رابطه، این بوده است که هنگام  تقسیم مسوولیت ها و تعیین و اجرای وظایف و به عبارتی عملیات فرهنگ، موظف، مکلف و دستگاه های مورد توقع برای امر فرهنگ، قلیل و درستتر، تک وتنها ( و متمرکز در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ) است و در مقابل، هنگام توزیع حقوق و به معنای بودجه، مدعی و متقاضی بسیار و کثیر. این تحقیق این رابطه را با مستندات آماری نشان داد.
3- با توجه به نتیجه 2، این مطالعه به این نکته دست یافت که در کشورما به هنگام دریافت بودجه فرهنگی نوعی تفسیر انبساطی وجود دارد و دستگاه های متعدد و متنوع خود را ذیحق و سهیم در برخورداری از آن می دانند و به هنگام ادای تکلیف نگاه انقباضی که در مقدمه این مقاله تحت عنوان «تکثر- تمرکز» ذکر شد.
4- این تحقیق نشان داد که دولت بر بیشتر بودجه حوزه فرهنگ تسلط ندارد اما در قبال مسائل فرهنگی کشور مسئول شناخته می شود.
5- در حوزه فرهنگ کشور از زیان های ناشی از موازی کاری رنج می برد و این موازی کاری در شرایط کسب بودجه های دولتی توسط دستگاه های گوناگون از نهاد روحانیت تا نیروهای مسلح صورت می گیرد. موازی کاری بلای بودجه فرهنگی کشور است. و در این راستا عدم کارایی بسیاری از فعالیت هایی فرهنگی است که بودجه دریافت می کنند. تاکنون بررسی و نظارت عالمانه و دقیق در مورد حاصل و خروجی بودجه های فرهنگی مصروف دستگاه های غیر دولتی صورت نگرفته است و متاسفانه این روند زیانبخش کماکان ادامه دارد.
6- ضعف اساسی در کشور در نگاه به مقوله فرهنگ، استقلال جویی مطلق مالی برای این حوزه است، در حالی که تجربه دیگر کشورها حتی کشورهای صنعتی و سرمایه داری نشان می دهد که این حوزه بخصوص برای ترویج ارزشهای جامعه و حاکمیت  نیازمند کمک و توجه مالی  فارغ از معادلات اقتصادی است.

انتهای پیام/