مهری خوش طینت
اخیراً در ژنو، بزرگترین انجمن جهان در مورد هوش مصنوعی برای امور خیریه، پیرامون یک سوال ساده گرد هم آمدند: چگونه فناوری می‌تواند به بهترین شکل به جامعه خدمت کند؟ در حالی که این احساسات به دوران قبل از صنعتی شدن برمی‌گردد و گفت و گوها به طور جدی به الگوریتم‌ها منتقل شده است. در مورد ماشین‌هایی که در آینده خواهند آمد، چطور؟
فناوری کوانتومی از مرز خود عبور کرده است. این دیگر یک وعده دور از دسترس نیست، بلکه مجموعه‌ای رو به رشد از کاربردهای واقعی است. راه‌حل‌های کوانتومی و الهام گرفته از کوانتوم در شبیه‌سازی‌هایی که زیربنای انرژی هسته‌ای هستند، در طراحی پروتئین در کشف دارو و پیش‌بینی ترافیک در شهرهای شلوغ به کار گرفته می‌شوند.
حسگرهای کوانتومی برای تصویربرداری پزشکی، ناوبری در جایی که سیگنال‌های ماهواره‌ای از کار می‌افتند و نظارت بر مکان‌های ذخیره کربن در اعماق زمین آزمایش می‌شوند. اینها دیگر صرفاً کنجکاوی‌های آزمایشگاهی نیستند: آنها به طور فزاینده‌ای به عنوان برنامه‌های کاری، با شرکای صنعتی و تاریخ‌های تحویل، در حال ظهور هستند.
برای کسانی از ما که در صنعت هستیم، این پیشرفت‌ها هم به موقع و هم از مدت‌ها قبل پیش‌بینی شده‌اند. اما آنها همچنین ما را مجبور می‌کنند با واقعیتی نه چندان خوشایند روبرو شویم: همان ماشین‌هایی که روزی مولکول‌های جدید را شبیه‌سازی خواهند کرد، رمزنگاری کلید عمومی را که بخش عمده‌ای از اینترنت مدرن را ایمن می‌کند، نیز خواهند شکست(۱).
براساس بررسیهای جدید، تا ۸۰٪ از زیرساخت‌های دیجیتال جهان در معرض خطر قرار دارند. اقتصاد دیجیتال جهان – و البته هر مدل هوش مصنوعی که در ژنو مورد تجلیل قرار گرفت – بر روی داده‌های رمزگذاری شده اجرا می‌شود. محرمانه بودن هر پرونده سلامت یا تراکنش مالی مدیون فرضیات ریاضی است که یک کامپیوتر کوانتومی به اندازه کافی قدرتمند آنها را واژگون خواهد کرد.
ذخیره سازی بر رمزگشایی الویت دارد
جدول زمانی تهدید بدتر از آن چیزی است که اکثر افراد تصور می‌کنند. به جای انتظار برای رسیدن دستگاه، ساعت از لحظه‌ای شروع شد که دشمنان شروع به برداشت ترافیک رمزگذاری شده کردند: رویکردی که به اصطلاح “اکنون ذخیره کنید، بعداً رمزگشایی کنید“. داده‌هایی که سال‌ها ارزشمند باقی می‌مانند، از سوابق پزشکی گرفته تا اسرار دولتی، ممکن است از قبل غیرقابل نجات باشند. هیچ کس دقیقاً نمی‌داند “روز پرسش” چه زمانی فرا می‌رسد. اما کسانی که امروز داده‌های ما را برداشت می‌کنند، زمان کافی دارند. به همین دلیل است که امنیت کوانتومی نمی‌تواند حاشیه‌ای بر محاسبات کوانتومی باشد. این نیمه دیگر این حوزه است و باید با همان برنامه بالغ شود.
خطر تله کوانتومی
رمزنگاری پساکوانتومی الگوریتم‌های آسیب‌پذیر را با ریاضیاتی که گمان می‌رود در برابر حملات کوانتومی مقاومت می‌کنند، جایگزین می‌کند. این نرم‌افزار است، مقیاس‌پذیر است و نیروی محرکه مهاجرتی است که اکنون در سراسر جهان آغاز شده است.
توزیع کلید کوانتومی مسیر متفاوتی را طی می‌کند: کلیدهای رمزگذاری را با استفاده از حالت‌های کوانتومی نور توزیع می‌کند که بدون اختلال نمی‌توان آنها را رهگیری کرد. به این ترتیب، این طرح‌ها یک «سیم تله کوانتومی» را مستقر می‌کنند، یک استراق سمع‌کننده با عمل ساده گوش دادن، خود را آشکار می‌کند.
درک گسترده‌تری در مورد چگونگی ایجاد این قابلیت وجود دارد. تعداد فزاینده‌ای از کشورها به جای خریدار، سازنده فناوری کوانتومی شده‌اند و سبد کاملی از راه‌حل‌های حسگری، ارتباطی و محاسباتی را توسعه می‌دهند. از ساخت پردازنده گرفته تا نرم‌افزار کنترل، تا سخت‌افزاری که شبکه‌های کوانتومی را فعال می‌کند: کلمه «حاکمیت» اغلب به عنوان مترادف دیوارها شنیده می‌شود.
اما تجربه ما خلاف این را نشان می‌دهد. دقیقاً تیم‌هایی که خودشان هر لایه را می‌سازند، می‌توانند به راحتی به مشترکات جهانی کمک کنند، از همکاری با سازمان‌های استاندارد بین‌المللی مانند ITU و ETSI در مورد شبکه‌های ایمن کوانتومی گرفته تا انتشار میان‌افزار منبع باز که محققان در سراسر جهان اکنون برای برنامه‌ریزی سخت‌افزار کوانتومی، صرف نظر از اینکه ساخته شده باشند، استفاده می‌کنند.
هیچ کشور واحدی مالک فناوری کوانتومی نخواهد بود و هیچ فروشنده واحدی نباید تنها مرجع اعتماد در عصر کوانتومی باشد. آنچه این حوزه اکنون به آن نیاز دارد، همان چیزی است که جامعه هوش مصنوعی در ژنو به نمایش گذاشت: ابزارهای باز که مانع ورود را کاهش می‌دهند، استانداردهای قابل تعامل تا سیستم‌های کوانتومی ایمن بتوانند با یکدیگر صحبت کنند، و تعامل صادقانه با خطرات در کنار وعده‌ها.
سال‌هاست که سوال تعیین‌کننده در مورد محاسبات کوانتومی این بوده است که چه زمانی این ماشین‌ها از راه می‌رسند. به طور فزاینده‌ای، من فکر می‌کنم که این سوال اشتباه است. سوال مهم‌تر این است که آیا دنیای دیجیتالی که آنها به ارث می‌برند، هنوز شایسته اعتماد آنها خواهد بود یا خیر. پاسخ به این بستگی دارد که ما امروز چه چیزی را برای ایمن‌سازی، ساخت و به اشتراک گذاشتن انتخاب می‌کنیم.
۱-https://www.techradar.com/best/best-encryption-software
انتهای پیام/
