«رضا لاریپور» سخنگوی سازمان نظام پزشکی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا درباره علل خودکشی در جامعه پزشکی گفت: دلایل خودکشی چند بعدی و چند وجهی است و نمیتوان فقط به یک مورد بسند کرد. حجم کاری که به یک رزیدنت داده میشود، حجم بسیار بالایی است و عدم تناسب دریافتی این افراد نسبت به فعالیتهایی که انجام میدهند، بسیار زیاد است، به صورتی که یک رزیدنت قادر نیست به تنهایی در شهر تهران خانهای را اجاره کند و همچنین در کنار هزینهی اجاره، دیگر هزینههای زندگی از جمله مایحتاج روزمرهی خود را تهیه کند.
وی خاطرنشان کرد: ناامیدی که رزیدنت ها نسبت به آیندهی شغلی که برای خودشان در حال حاضر میبییند، بر خلاف تصوراتشان پیش از ورود به حوزه پزشکی بوده است که از جمله دلایل ایجاد نگرانی در آنها است و این خود عاملی است برای شروع استرس و اضطراب که به افسردگی منجر میشود و پس از گذر از این مراحل و عدم انگیزه و ناتوان حس کردن خودشان، ممکن است دست به مرگ خود خواسته بزنند.
سخنگوی سازمان نظام پزشکی در ادامه گفت: دستیاران از هیچ گونه بیمهای برخوردار نیستند، حتی عدد پرداختی با میزان ساعت کار قانونی یکسان نیست. این مسئله مهمی است که یک رزیدنت، در سن ۳۰ سالگی در حالی که مشغول به کار هست و با توجه به اینکه دکتر محسوب میشود، با تحصیلات بالا و سختی کار فراوان که متحمل میشود باز هم کماکان از پدر و مادر برای گذران زندگی پول دریافت میکند، لذا چنین فردی ادامه کار را برای خودش سخت میبیند. به طور کلی باید ذکر کرد که هیچ رزیدنتی از هیچ گونه تسهیلاتی برخوردار نیست، اعم از تسهیلات بانکی و مسکن و… در نظر بگیرید اگر رزیدنتی متاهل باشد با توجه به گفتههای پیشین و با در نظر گرفتن آن سختی کار و نبود تسهیلات و دریافتیهای بسیار پایین، زندگی برای او چقدر سخت و طاقت فرسا خواهد بود.
وی با تاکید بر اینکه هیچ رشتهای به اندازه رشتهی پزشکی با جان انسان روبرو نیست، گفت: این مورد هم به خودی خود استرسهایی را به قشر پزشکان وارد میکند. در کنار کار سنگین و طافت فرسا، درسها و کتابهای سخت و با حجم سنگینی که پزشک باید در طی تحصیل خود آنها را مطالعه کند. تمامی این موارد است که احساس میشود رشتهی پزشکی، یک رشتهی معنادار است.از طرفی در دیگر رشتهها همچون فیزیک، حقوق، شیمی و…متخصصان نیاز نیست همانند پزشکان در مناطق محروم طرح بگذرانند.
وی ادامه داد: همینطور افراد ضمن اجرای کار در کنار خود همکار، مدیر و استاد دارند و به صورت معمول همدیگر را در محل کار میبینند و میتوان مشاهده کرد که فرد بیمار است و از شرایط خوبی برخوراد نیست. پس آگاهی نسبت به همدیگر وجود دارد و انتظار میرود که این افراد به کسانی که در کنار خودشان هستند و در شرایط بحرانی روحی و روانی هستند توجه بیشتری کرده که خود یک عامل مهم در پیشگیری از خودکشی است.
لاریپور درباره راهکارهایی که برای جلوگیری از خودکشی در بین جامعه پزشکی میتواند صورت بگیرد که دیگر شاهد این دست اتفاقها نباشیم، گفت: اگر فکر کنیم که دیگر شاهد این دست اتفاقها نخواهیم بود، به هیچ وجه اینگونه نخواهد بود. در دنیا آمار و ارقامی از مرگ خود خواسته وجود داد که متاسفانه در جامعه تحصیلکرده، فرهیخته و دانشمند بیشتر است، چرا که فهم و درکی که از جوامع دارند و انتظاری که از جامعه ی خود دارند بیشتر است.
وی افزود: در حال حاضر، شاهد مهاجرت برخی پزشکان به کشورهای حاشیهی خلیج فارس هستیم، آن هم به دلیل عددهای جذابی که اعلام میکنند. البته پزشکان می توانند با اعداد کمتر از این هم در داخل کشور خود به فعالیت ادامه دهد. در واقع اگر پزشکان در کشور خود احساس امنیت مالی داشته باشند و از اعتبار و جایگاه اجتماعی برخوردار باشند، طبیعتا هرگز حاضر نیستند جلای وطن کنند.
انتهای پیام/ منبع: ایلنا، نرگس معینی