مهری خوش طینت
از یوتیوب گرفته تا تلفنهای هوشمند و تبلتها، فناوری بخشی از زندگی کودکان به ویژه بالای ۵ سال، است. چتباتهای هوش مصنوعی نیز اکنون بخشی از این ترکیب هستند. در حالی که والدین برای مدیریت صفحه نمایشها تلاش میکنند، عده ای میگویند که میتوانند بهتر عمل کنند.
در حالیکه تعدادی از والدین میگویند که فرزند ۵ تا ۱۲ سالهشان همیشه از چتباتهای هوش مصنوعی مانند ChatGPT یا Gemini استفاده میکند. در مقابل دستیار صوتی سیری و آلکسا و ساعت هوشمند هم مورد استفاده قرار می گیرد.
صفحه نمایشها از سنین پایین شروع میشوند.
مباحث متعددی در مورد زمان استفاده از صفحه نمایش بر این سوال متمرکز است: چه سنی خیلی کم است؟ در حالیکه فقط بچههای بزرگتر روی صفحه نمایش نیستند. بررسیها نشان می دهد حتی برای کوچکترین بچهها، یوتیوب به طور گسترده استفاده میشود. زیرا یوتیوب در طی سالها نقش مهمی در استفاده کودکان از فناوری داشته است. این موضوع بدون انتقاد نیست؛ قانونگذاران و مدافعان، تبلیغات نشان داده شده به کودکان و کیفیت محتوایی که میبینند را مورد انتقاد قرار دادهاند. با این حال، اگرچه والدین در نظرسنجیهای گذشته ما نگرانیهای مشابهی را ابراز کردهاند، اما به نقش آن در سرگرمی و یادگیری کودکان نیز اشاره کردهاند.
در عین حال، والدین رسانههای اجتماعی را منحصراً مضر میدانند. از هر ده نفر، هشت نفر میگویند که مضرات رسانههای اجتماعی از فواید آنها بیشتر است.
نحوه تصمیمگیری والدین در مورد صفحه نمایش
والدین میتوانند روزانه با تصمیمات سختی در مورد زمان استفاده از صفحه نمایش روبرو شوند. چه زمانی و چرا به بچهها اجازه استفاده از تلفن هوشمند داده میشود، میتواند یکی از پراسترسترین موارد باشد.
زیرا بسیاری از والدینی که فرزندانشان از تلفنهای هوشمند استفاده میکنند، آنهایی که فرزندشان زیر ۵ سال سن دارد، بسیار بیشتر از والدینی که فرزند بزرگتر دارند؛ میگویند آرام کردن فرزندشان دلیل اجازه دادن به استفاده از تلفن هوشمند است. و آنهایی که درآمد خانوار پایینتری دارند، بیشتر از والدینی که درآمد متوسط یا بالایی دارند، به فرزندشان اجازه میدهند از تلفن هوشمند برای کمک به یادگیری، جلوگیری از احساس طرد شدن یا آرام کردن او استفاده کند.
در حالیکه عده دیگری که به فرزندان خود اجازه استفاده از تلفن هوشمند نمیدهند، میگویند محتوای نامناسب دلیل این امر است. ایمنی، نگرانیهای رشدی و زمان بیش از حد استفاده از صفحه نمایش نیز معمولاً ذکر میشود.
عامل دیگری که رواج استفاده از تلفن همراه به ویژه تلفن همراه هوشمند را سبب می شود، مقوله امنیت و مسایل ایمنی مرتبط با فرزندان است. اگرچه ممکن است فرزنداتشان از نظر سنی آمادگی و شرایط استفاده از تلفن هوشمند را نداشته باشند.
در عین حال زمان مناسب استفاده از موبایل و تبلت برای کودکان به این شرح نیز پیشنهاد شده است:
- زیر ۲ سال:اجتناب بهجز تماس تصویری با خانواده.
- ۲–۵ سال:حداکثر ۱ ساعت برنامهٔ باکیفیت همراه والد.
- ۶ سال به بالا:قرارداد خانوادگی دربارهٔ زمان/محتوا/مکان.
- بدون صفحهنمایش در اتاقخواب، سر میز غذا و یک ساعت قبل خواب.
- استفادهٔ مشترک: تماشا/بازی کنار هم و گفتوگو دربارهٔ محتوا.
بررسی ها نشان می دهند براساس تحقیقات اشعه تابش شده از این وسایل سبب ایجاد نوعی فرایند مخرب در بدن می شود که در نتیجه آن انواع بیماری های مزمن غیرواگیردار در بدن به وجود می آید. این اشعه ها باعث نوعی برهم خوردن تعادل شیمیایی دربدن می شود و تابش امواج فرکانس رادیویی به سلول های زنده بدن سبب تخریب DNA سلولی می شود.
پژوهشگران آکادمی ملی علوم اوکراین که در این تحقیق حضور داشته اند اعلام کرده اند سایر اختلالات جزئی مانند سردرد ، خستگی و سوزش پوست نیز ارتباط مستقیمی با استفاده از تلفن همراه دارد. کارشناسان هشدار می دهند افراد نباید بیش از ۱۵ ساعت درماه از گوشی تلفن همراه هوشمند خود استفاده کنند.
بنابر تحقیقات نوع اشعه استفاده شده در وسایل الکترونیکی از نوع تابش غیریونیزه است که دارای انرژی کافی برای تغییر سلو ل های بدن و سرطانی کردن آنها است. کارشناسان به ویژه نوع خاصی از تومور مغزی به نام گلیوم را در ارتباط مستقیم با استفاده از وسایل الکترونیکی دارای پرتوهای تابش دارای فرکانس رادیویی RFR)) و مایکروویو دانسته اند.امواج این دستگاه ها سبب آسیب سلولی ، پیرشدن سلول ها و ایجاد رادیکال های آزاد در بدن می شود که در نتیجه آن DNA سلولی آسیب دیده و موجب بروز انواع سرطان ها بویژه تومورهای مغزی می شود.
استفاده از تلفن همراه تنها به مدت ۲۰ دقیقه در روز می تواند در عرض ۵ سال سبب افزایش خطر ابتلای افراد به یکی از انواع سرطان ها و تومورهای مغزی شده و سلامت کودکان را به مخاطره می اندازد.
در کنار آن راهکارهای جایگزینی نیز پیشنهاد شده است که می توان به موارد زیر اشاره کرد:
–مناطق و زمانهای بدون صفحه نمایش: مناطق و زمانهای خاصی در خانه را به عنوان مناطق بدون صفحه نمایش تعیین کنید تا به فعالیتها و تعاملات دیگر اهمیت دهید. مثلاً اتاقخوابها را قبل از خواب و میز غذاخوری را هنگام غذا بدون صفحه نمایش نگه دارید.
– کمک به تنظیم برنامه: زمان صفحه نمایش را به عنوان بخشی از یک برنامهی روزانه در کنار فعالیتهای آفلاین قرار دهید.
– انتخاب محتوای باکیفیت: برنامههای آموزشی و بازیهای خلاقانه و تفکر انتقادی را انتخاب کنید.
– تشویق به فعالیتهای جایگزین: ورزش، بازی در فضای باز و دیگر فعالیتهای فیزیکی را ترویج دهید. از علایق کودک در فعالیتهای غیر دیجیتال مانند کتابخوانی، هنر و ورزش حمایت کنید.
انتهای پیام/
