مهری خوش طینت
در حالی که صنعت خبر با کمبود بودجه، تعدیل نیرو و کاهش اعتماد و فناوری به سرعت در حال تغییر دست و پنجه نرم میکند، روزنامهنگاران – از فریلنسرها گرفته تا فعالان اتاق خبر – امنیت حرفهای و مالی را در اولویت قرار دادهاند.
براساس گزارش وضعیت روزنامهنگاری ماک رک(۱)، حدود یک سوم روزنامهنگاران در سال ۲۰۲۴ نگرانی خود را در مورد کمبود بودجه و اعتماد به روزنامهنگاری گزارش کردهاند، بیش از دو سوم گزارش دادهاند که بیشتر از ۴۰ ساعت در هفته کار میکنند، در حالی که کمتر از نیمی از آنها درآمد سالانه بیش از ۷۰۰۰۰ دلار داراند. برای درک بهتر، دستمزد سالانه برای زندگی راحت در شهرهای بزرگ ایالات متحد، جایی که بسیاری از روزنامهنگاران مستقر هستند، حدود ۹۶۵۰۰ دلار است.
این عوامل میتوانند منجر به سطوح بالای استرس و فرسودگی شغلی برای روزنامهنگاران شوند. اندرو مرسیه(۲)، مدیر تحریریه ماک رک، در جلسه اخیر انجمن گزارشگری بحران آیجینت گفت: «فکر میکنم بر کسی پوشیده نیست که روزنامهنگاری یک شغل استرسزاست.» «در مقیاس یک تا ده، اکثر روزنامهنگاران در نظرسنجی وضعیت روزنامهنگاری از نظر استرس شغلی، به خود نمره هفت دادند.»
مرسیر به سامانتا دو کارمو(۳)، مدیر اجرایی انجمن روزنامهنگاری برزیل، ملحق شد تا در مورد چگونگی حفظ پویایی و پیشرفت روزنامهنگاران در یک محیط حرفهای که به طور فزایندهای نامشخص است، محورهای مشخصی را تعیین کردند.
همانطور که اتاقهای خبر دستخوش تغییرات ساختاری یا کارکنان میشوند، روزنامهنگاران اغلب احساس میکنند که حرفهشان در وضعیت ناپایداری قرار دارد. دو کارمو، که کارش شامل حمایت از مدیران اتاق خبر سطح متوسط است، می گوید در برزیل، مدیران خبر اغلب خود را در شرایط صنعت و نوسان بودجه فرسوده میبینند و میتوانند در برنامهریزی بلندمدت با مشکل مواجه شوند و تاکید می کند: «فرهنگ ما یک ویژگی بسیار مهم در مورد خودجوش بودن دارد [بنابراین] در اینجا در برزیل برای رهبران دشوار است که برای استراتژی ارزش قائل شوند.»
او همچنین توصیه می کند که مدیران اتاق خبر، به جای تکیه بر پروژههای بزرگ یا تحقیقاتی که پیشرفت در آنها ممکن است تدریجیتر باشد، از طریق آزمایشهای کوچک و تفکر مخاطبمحور، به کارمندان انگیزه دهند. با پذیرفتن پروژههای کوچک – و کسب پیروزیهای کوچک – روزنامهنگاران میتوانند ضمن حفظ وظیفه خود در قبال نیازهای مخاطبان، نوآوری و سازگاری داشته باشند. دو کارمو پرسید: «به عنوان مثال، مخاطب شما در یک مقاله این هفته به چه نوع خدماتی نیاز دارد؟»
ابزارهایی برای فریلنسرها
برای فریلنسرهایی که به صورت شخصی فعالیت میکنند، ابزارهای آنلاینی وجود دارد که میتواند به آنها در مدیریت کارشان در یک زمینه چالشبرانگیز و ناامن کمک کند. مرسیه به منابعی مانند «چه کسی لینک من را به اشتراک گذاشت؟» از ماک رک اشاره کرد که به خبرنگاران کمک میکند تا معیارهای مربوط به دسترسی به داستانهای خود را ردیابی کنند و «منبع منابع» از پیتر شنکمن که خبرنگاران را برای گزارشهایشان با منابع آگاه مرتبط میکند.
مرسیه و دو کارمو به کسانی که برای اولین بار به فریلنسری روی میآورند، توصیه کردند که هنگام ایجاد نمونه کارهای حرفهای، صرف نظر از پلتفرمی که استفاده میکنند، خارج از چارچوب فکر کنند.
کاربری فناوریهای جدید
با تکامل پلتفرمها و عادات رسانههای اجتماعی و در کشاکش ظهور هوش مصنوعی مولد، ضروریست روزنامهنگاران در مورد فناوریهای جدید ذهن بازی داشته و با احتیاط به آنها نزدیک شوند. همچنین در مواجهه با تغییر علایق کاربران، تا حد امکان فناوری را بررسی کنند.
بدیهیست آزمایش کردن آسانتر از انجام دادن است و مدیریت پلتفرمهای جدید رسانههای اجتماعی بر اساس یک برنامه زمانی دقیق میتواند دشوار باشد. در نتیجه، روزنامهنگاران نباید نگران حضور در همه پلتفرمها باشند، بلکه حداقل باید از گزینهها و مخاطبانی که به آنها خدمت میکنند، آگاه باشند.
بنابراین اتاقهای خبر نیز باید مایل به تعامل با فناوریهای جدید باشند. از آنجایی که مردم به طور فزایندهای برای اخبار خود به رسانههای اجتماعی روی میآورند، رسانهها باید آنها را در آنجا ملاقات کنند و برای رسیدن به مخاطبان مختلف به روشهایی که متناسب با پوشش آنها باشد، مانند اتخاذ استراتژیهای TikTok یا YouTube، آزمایش کنند.
۱- Tips for maintaining a sustainable career in media
۲- Andrew Mercier
۳- Samanta do Carmo
انتهای پیام/
