اجازه بدهید مطلب را اینگونه آغاز کنیم: برند را مانند یک انسان در نظر بگیرید، درست مثل خودتان. کلیه خصوصیات اخلاقی، احساساتی که در دیگران ایجاد می کنید، عادات شما، صدای شما، وضعیت ظاهری شما، نام شما و … همگی جز برند شما محسوب می شوند.
لوگو زمانی مطرح می شود که نام شما به صورت خاص و مشخص در بین سایرین دیده می شود. اگر در مورد شخص شما باشد، لوگوی شخصی شما برای برندینگ شخصی در کنفرانس ها، همایشها، سخنرانی ها و جلسات کاری با مشتریان، بر روی لباس قرار خوهد گرفت. اگر لوگوی کسب و کار شما باشد، این لوگو بر روی محصولات یا خدمات شما قرار می گیرد تا آنها در بین رقبایتان قابل شناسایی باشند.
بنابراین جمله ” لوگو با برند متفاوت است” جمله مناسبی به نظر نمی رسد. زیرا این شبهه را در ذهن مخاطب ایجاد می کند که لوگو یک چیز است و برند چیز دیگری. اما در واقع لوگو جزئی از برند شماست با این تاکید که “وجه تمایز” برند شما نسبت به رقبا محسوب می شود. اگر برای شخص شما باشد، لوگوی شخصی شما وجه تمایز شما نسبت به سایر همکارانتان خواهد بود و اگر برای کسب و کار شما باشد، لوگوی کسب و کار شما وجه تمایز محصول یا خدمت شما نسبت به سایر رقبا می باشد. و اما اگر شخص شما و یا کسب و کار شما لوگو ندارد، بدین معنی است که برند شما یک وجه تمایز مهم را دارا نیست و در بین رقبا قابل شناسایی نیستید.
انتهای پیام/ مرجان جانقربان
