معاون پیشگیری از آسیبهای اجتماعی سازمان بهزیستی کشور از اجرای طرح خودمراقبتی با اولویت زنان و دختران با هدف ارتقای سواد سلامت در راستای پیشگیری از آسیبهای اجتماعی و رفتارهای پرخطر خبر داد.
آرزو ذکاییفر در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه یکی از موضوعات مهم در برنامههای پیشگیری به ویژه پیشگیری سطح یک، توانمندسازی آحاد جامعه برای مراقبت از خود و خانواده است، اظهار کرد: خودمراقبتی گام اول سلامت بوده و شامل مهارتهایی است که افراد یاد میگیرند چگونه از خود، اطرافیان و خانوادهشان مراقبت کنند، بنابراین خودمراقبتی باعث ارتقای کیفیت زندگی میشود و این موضوع بالطبع بر ارتقای کیفیت زندگی، اجتماع، کارایی و افزایش نیروی مولد در جامعه نیز اثرگذار است.
۸۵ درصد مراقبتهای منتج به سلامتی محصول خودمراقبتی است
به گفته وی، مطالعات متعدد انجام شده نیز نشان میدهد بین ۶۵ تا ۸۵ درصد مراقبتهایی که در حوزههای مختلف به سلامت منتهی و منجر میشود، محصول خودمراقبتی است. البته علاوه بر خود مراقبتی جسمی، خودمراقبتی دارای حیطههای روانی، اجتماعی و معنوی است؛ به عبارتی دیگر افراد باید بیاموزند زمانی که مسئلهای بحرانی برای خود یا خانوادهشان رخ میدهد چطور مهارتهای حل مسئله و مقابلهای را به کار گیرند و کمتر دچار مخاطرات و عوارض ناشی از بحران شوند.
معاون پیشگیری از آسیبهای اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با اشاره به کارکرد خود مراقبتی در ابعاد معنوی نیز تصریح کرد: علاوه بر اینکه کارکرد خودمراقبتی در حیطههای مختلف باعث ارتقاء سلامت فرد و خانواده میشود، موجب ارتقای سلامت اجتماعی نیز خواهد شد. مسلما زمانی که فردی بتواند از خود در برابر بیماریهای جسمی و روانی و آسیبهای اجتماعی مراقبت کند، بالطبع جامعه نیز سالمتر خواهد بود.
ذکاییفر ادامه داد: از آنجایی که سازمان بهزیستی بر اساس قوانین بالادستی دارای وظایف و مسئولیتهایی در حوزه کنترل و کاهش آسیبهای اجتماعی به ویژه پیشگیری است، کارهای متعددی در برنامههای آگاهسازی، اطلاعرسانی و دانشافزایی آحاد مردم جامعه انجام میشود. بر همین اساس به منظور ارتقای سواد سلامت جامعه، سازمان بهزیستی طرحی تحت عنوان خود مراقبتی با اولویت زنان و دختران تدوین کرده است.
معاون پیشگیری از آسیبهای اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با تاکید بر اینکه در بحث کنترل و کاهش آسیبهای اجتماعی و پیشگیری اولیه مسائل آموزشی و آگاهسازی نقش بسیار پررنگی دارند، گفت: هر چقدر بتوان در برنامهریزیها، سیاستگذاریها و بودجهریزیها به این موضوع توجه کرد، چندین برابر بودجه آن موجب ذخیره منابع خواهد شد و به نوعی از هدر رفت برخی منابعی که برای درمانها و مداخلات هزینه میشود پیشگیری خواهد شد، لذا اکنون که در آستانه تدوین برنامه هفتم توسعه قرار داریم باید به نقش پیشگیری در حوزه کنترل و کاهش آسیبهای اجتماعی جدیتر پرداخته شود.
انتهای پیام/
